تیم ملی فوتبال مکسیکو در دیدار افتتاحیه جام جهانی ۲۰۲۶ با نتیجه ۲ بر صفر از سد افریقای جنوبی گذشت و سه امتیاز این رقابت‌ها را به دست آورد.

این مسابقه شامگاه پنج‌شنبه در ورزشگاه آزتکا شهر مکسیکوسیتی برگزار شد و جولیان کینیونس در دقیقه ۸ و رایول خیمنس در دقیقه ۶۷ برای مکسیکو گول‌زنی کردند.

این دیدار با حواشی داوری نیز همراه بود و در مجموع سه بازیکن با کارت سرخ از زمین اخراج شدند. دو بازیکن افریقای جنوبی و یک بازیکن مکسیکو نتوانستند بازی را تا پایان ادامه دهند.

مکسیکو با این پیروزی، صدرنشین موقت گروه A شد و رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ را با بردی ارزشمند آغاز کرد.

اعضای شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان و شماری از مهاجران افغانستان مقیم ایران، با برگزاری تجمعی اعتراضی در برابر سفارت زیر اداره‌ی گروه حاکم در تهران، بازداشت‌های اخیر زنان و دختران در هرات و سایر ولایت‌های افغانستان از سوی گروه حاکم را محکوم کردند.

شرکت‌کنندگان این تجمع، بازداشت‌های خودسرانه زنان و دختران را نقض آشکار حقوق بشر، کرامت انسانی و آزادی‌های اساسی شهروندان افغانستان خواندند و با اعلام همبستگی با زنان و مردم هرات، تاکید کردند که سیاست‌های سرکوبگرانه و محدودیت‌های فزاینده علیه زنان، مانع ادامه دادخواهی و مبارزه مدنی آنان نخواهد شد.

معترضان هم‌چنین اعلام کردند که زنان افغانستان در برابر ظلم، تبعیض و محرومیت از حقوق اساسی خود سکوت نخواهند کرد و به تلاش‌های مسالمت‌آمیز برای دستیابی به عدالت، برابری و کرامت انسانی ادامه خواهند داد.

در این گردهمایی، از سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر، دولت‌ها و جامعه جهانی خواسته شد تا در برابر وضعیت جاری افغانستان بی‌تفاوت نمانند و برای توقف بازداشت‌های خودسرانه و نقض گسترده حقوق زنان، اقدامات عملی و موثر روی دست گیرند.

شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در پایان، ضمن ابراز حمایت از زنان و مردم هرات، خواستار پایان فوری بازداشت‌های خودسرانه، خشونت و تمامی اشکال نقض حقوق زنان در افغانستان شد.

محمد حنیف اتمر مشاور پیشین شورای امنیت ملی افغانستان، در واکنش به گزارش‌های اخیر درباره‌ی برخوردهای خشونت‌آمیز با شهروندان افغانستان، به‌ویژه زنان در هرات، این اقدامات را مغایر با حقوق بشر، ارزش‌های اسلامی، تعهدات بین‌المللی افغانستان و سنت‌های فرهنگی کشور دانست.

او با حمایت از موضع اخیر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) مبنی بر توقف فوری این خشونت‌ها، تاکید کرد که تامین امنیت، حفظ کرامت انسانی و رعایت حقوق اساسی شهروندان از مسوولیت‌های حاکمیت کنونی است. اتمر هم‌چنین خواستار شناسایی و پاسخ‌گوسازی عاملان این تخلفات و رسیدگی مؤثر به قربانیان شد و هشدار داد که ادامه‌ی چنین وضعیت‌هایی می‌تواند ثبات و انسجام اجتماعی افغانستان را با چالش‌های جدی مواجه کند.

در روزهای اخیر گزارش‌ها و واکنش‌هایی درباره‌ی برخورد با شماری از زنان در شهر هرات منتشر شده است. این موضوع با واکنش نهادهای حقوق بشری و سازمان ملل روبه‌رو شده و بحث درباره‌ی وضعیت حقوق زنان و آزادی‌های اساسی در افغانستان را بار دیگر در کانون توجه قرار داده است. 

محمد اشرف غنی رییس‌جمهور پیشین افغانستان، در واکنش به رویدادهای اخیر کشور، از جمله برخورد خشونت‌آمیز با زنان در هرات و تلفات غیرنظامیان در حملات هوایی پاکستان، ابراز نگرانی و تاثر عمیق کرد. او ضمن محکوم کردن این حوادث، با خانواده‌های قربانیان ابراز هم‌دردی کرده و برای زخمیان آرزوی بهبودی نمود.

غنی در پیام خود تاکید کرد که افغانستان پس از سال‌ها فراز و نشیب در «دوراهی مرگ و زندگی ملی» قرار دارد و ریشه‌ی این وضعیت را بحران مشروعیت دانست. او خواستار بهره‌گیری از عقل جمعی، تلاش همگانی و وحدت ملی برای بازگرداندن کشور به مسیر ثبات شد.

رییس‌جمهور پیشین هم‌چنین دستیابی به صلح پایدار در داخل کشور و با همسایگان را یک ضرورت اساسی خواند و گفت که تحقق این هدف تنها از طریق همبستگی، گفت‌وگو و مشارکت همه شهروندان ممکن است.

این اظهارات در حالی مطرح شده است که افغانستان در ماه‌های اخیر شاهد افزایش نگرانی‌ها درباره‌ی وضعیت حقوق بشر، امنیت داخلی و تنش‌های مرزی با پاکستان بوده است.

این روزها نامِ هرات فقط نام یک شهر نیست؛ نام زخمی است که بر وجدانِ یک ملت نشسته‌است.

همه‌چیز از آن‌جا آغاز شد که زنان هرات، به بهانه‌ی حجاب، از خیابان‌ها جمع‌آوری و به مکان‌های نامعلوم منتقل شدند. صحنه‌هایی که بسیاری از مردم را خشمگین و آزرده ساخت. اما شاید آن‌چه بیش از همه اهمیت دارد، واکنشِ مردم هرات به این وضعیت باشد، مردمی که تصمیم گرفتند سکوت نکنند.

در نزدیک به پنج سالِ گذشته، افغانستان گواهِ محدودیت‌های پی‌درپی بر زنان بوده‌است؛ محدودیت‌هایی که هر روز دایره‌ی زندگی آنان را تنگ‌تر ساخته‌است. اما هرات در این میان روایتِ دیگری نوشت. زنانی که با وجود ترس، تهدید و فشار، حاضر نشدند کرامت انسانی خود را فراموش کنند. آنان نشان دادند که می‌توان در تاریک‌ترین روزها نیز چراغ امید را روشن نگه داشت.

در کنارِ آنان، شماری از مردان نیز ایستادند. این شاید یکی از مهم‌ترین پیام‌های امروز هرات باشد. وقتی عزت و حرمت زنان یک جامعه هدف قرار می‌گیرد، سکوت دیگر بی‌طرفی نیست. دفاع از زنان، دفاع از انسانیت است. دفاع از این باور است که هیچ انسانی نباید به‌خاطرِ پوشش، عقیده یا سبک زندگی‌اش تحقیر و سرکوب شود.

آن‌چه امروز در هرات رخ داد، تنها اعتراض به بازداشت چند زن نبود؛ اعتراض به سال‌ها تحقیر، حذف و نادیده گرفته شدن بود. به همین دلیل است که صدای هرات فراتر از مرزهای این شهر شنیده شد و بسیاری از چهره‌های فرهنگی و مدنی نیز به آن واکنش نشان دادند. فرهاد دریا با اندوه و خشم از وضعیت موجود نوشت و از سرنوشت کشوری پرسید که در چنگال خشونت و افراطیت گرفتار مانده‌است. این پرسش، در حقیقت پرسش میلیون‌ها افغانستانی است.

با این همه، آن‌چه از امروز در ذهن‌ها باقی خواهد ماند، صدای گلوله‌ها نیست؛ تصویر مردمی است که با دست‌های خالی برای دفاع از کرامت انسانی به خیابان آمدند. تاریخ افغانستان پر از روزهای تلخ است، اما در میانِ همین تلخی‌ها، لحظه‌هایی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد روح این سرزمین هنوز زنده‌است.

هرات امروز یکی از همان لحظه‌ها را رقم زد.

شاید فردا دوباره ترس حاکم شود، شاید دوباره صدای اعتراض خاموش گردد، اما حقیقتی که امروز آشکار شد دیگر پنهان‌شدنی نیست: «هنوز در افغانستان زنانی هستند که تسلیم نمی‌شوند و مردانی که در کنار آنان می‌ایستند و تا زمانی‌که چنین انسان‌هایی نفس می‌کشند، امید نیز زنده خواهد ماند.» 

جبهه ملی استقلال افغانستان در واکنش به تیراندازی گروه حاکم بر تجمع اعتراضی زنان در هرات، هشدار داد که نیروهای امر به معروف اداره کابل که در سرکوب و آزار زنان نقش دارند، هدف قرار خواهند گرفت.

این جبهه در اعلامیه‌ای که روز سه‌شنبه منتشر شد، رویداد هرات را فاجعه تکان‌دهنده و ضد بشری خواند و گروه حاکم را به استفاده از خشونت برای خاموش‌کردن اعتراضات زنان متهم کرد.

https://res.cloudinary.com/dktanxxnf/image/upload/v۱۷۸۱۱۱۰۴۳۲/bnt۰nlla۱vgcymtfrc۱g.jpg

در اعلامیه آمده است که زنان و مردانی که برای اعتراض به سیاست‌های تبعیض‌آمیز و حذف سیستماتیک زنان به خیابان آمده بودند، با برخورد بی‌رحمانه مواجه شدند. جبهه ملی استقلال تاکید کرده است که افزایش خشونت، بازداشت‌های خودسرانه و سرکوب اعتراضات، نشانه ضعف و هراس حاکمیت از مطالبات مردمی است.

شورای رهبری این جبهه همچنین از شهروندان افغانستان خواسته است در کنار معترضان هرات بایستند و در برابر آنچه جنایت خوانده شده، سکوت نکنند.

در بخش پایانی این اعلامیه، تاکید شده است که به اعضا و هسته‌های وابسته به این جریان در سراسر کشور دستور داده شده است تا نیروهای سرکوبگر، به‌ویژه نیروهای امر به معروف را که به گفته این جبهه در آزار، شکنجه و توهین به زنان نقش دارند، هدف قرار دهند.

یوناما، از استفاده زور در برابر معترضان درهرات ابراز نگرانی کرد.

بر بنیاد اعلامیه یوناما، شماری از باشندگان منطقه جبرییل شهر هرات به تاریخ ۹ جون در اعتراض به بازداشت های خودسرانه زنان گردهم آمدند، اما نیروهای مسلح گروه حاکم برای متفرق ساختن آنان از زور استفاده کردند.

یوناما تایید کرده است که در جریان این اعتراضات، دست کم یک پسر بر اثر تیراندازی جان باخته و چندین تن دیگر نیز در پی لت و کوب، از جمله با استفاده از چوب، زخمی شده اند.

این نهاد افزوده است که گزارش ها درباره دومین مورد احتمالی مرگ ناشی از این رویداد را نیز تحت بررسی دارد.

یوناما هم‌چنین از بازداشت دست کم ۳۰ زن در روزهای ۶ و ۷ جون در شهر هرات ابراز نگرانی کرده و گفته است که این زنان ظاهراً به دلیل آنچه تخطی از نحوه پوشش عنوان شده، توسط محتسبان امر به معروف وابسته به گروه حاکم بازداشت شده اند. به گفته یوناما، زنان بازداشت شده در تاریخ ۸ جون آزاد شدند.

جورجیت گانیون، معاون نماینده ویژه سرمنشی سازمان ملل متحد برای افغانستان و سرپرست یوناما، گفته است که بر بنیاد قوانین بین المللی، گروه حاکم مکلف به حفاظت از حقوق همه شهروندان افغانستان در زمینه آزادی بیان، برگزاری گردهمایی های صلح آمیز، آزادی و امنیت فردی و مصونیت از بازداشت های خودسرانه است.

یوناما از گروه حاکم خواسته است تا تمامی اقداماتی را که سبب محدود شدن حقوق بشر و آزادی های اساسی شهروندان می شود، لغو کند و معیارهای پذیرفته شده بین المللی را در روند اجرای قانون رعایت نماید.

عبدالکریم خرم وزیر پیشین حکومت حامد کرزی، در واکنش به حملات اخیر پاکستان به افغانستان، کشته‌شدن غیرنظامیان به‌ویژه زنان و کودکان را محکوم کرد و این اقدام را «نفرت‌انگیز» دانست.

او با اشاره به درگیری‌های جاری میان پاکستان و تی‌تی‌پی اظهار داشت که اگر فعالیت‌های این گروه در داخل ایالت پنجاب متمرکز می‌بود، دولت پاکستان ناگزیر می‌شد برای پایان دادن به این بحران سریع‌تر اقدام کند و اجازه‌ی تداوم آن را ندهد. خرم تاکید کرد که هدف قرار گرفتن افراد ملکی در هر شرایطی غیرقابل توجیه است و نباید قربانی منازعات امنیتی شوند.

اظهارات خرم در شرایطی مطرح می‌شود که تنش میان پاکستان و TTP هم‌چنان ادامه دارد. اسلام‌آباد بارها ادعا کرده است که اعضای این گروه در افغانستان پناهگاه دارند و از آن‌جا علیه پاکستان فعالیت می‌کنند؛ موضوعی که مقام‌های حاکم در افغانستان آن را رد کرده‌اند. 

یک دادگاه در بریتانیا به پرونده‌ی سه مرد و یک نوجوان افغانستانی را به اتهام تجاوز گروهی به یک دختر ۱۷ ساله آغاز کرده است.

بر بنیاد اعلام یک رسانه‌ی بربیتانیایی به نقل از دادستانی، سه متهم بزرگسال پس از وقوع حادثه به فرانسه فرار کرده بودند، اما توسط پولیس این کشور بازداشت و به بریتانیا بازگردانده شدند.

متهمان شامل محراب صافی ۲۱ ساله، اول احمدزی ۱۹ ساله و سلمان حبیب‌خیل ۱۹ ساله هستند. هویت نوجوان ۱۶ ساله متهم به دلیل محدودیت‌های قانونی منتشر نشده است. تمامی متهمان در بازداشت به سر می‌برند و اتهامات مطرح‌شده را رد کرده‌اند.

این پرونده مربوط به رویدادی است که در قوس ۱۴۰۴ در شهر بریستول رخ داد. دادستانی مدعی است متهمان با استفاده از شبکه‌های اجتماعی قربانی را به محل حادثه کشانده و به‌صورت گروهی به او تجاوز کرده‌اند. محاکمه هم‌چنان ادامه دارد و دادگاه در حال بررسی شواهد و اظهارات طرفین است.

جنبش آزادگان در تبعید با نشر اعلامیه‌ای، سرکوب معترضان از سوی گروه حاکم را نمونه‌ای از آپارتاید جنسیتی توصیف کرده است.

در این اعلامیه آمده است که اعتراضات اخیر در هرات تنها واکنش به یک رویداد مشخص نیست، بلکه بیانگر نارضایتی مردمی است که به گفته این جنبش، نزدیک به پنج سال زیر سایه سرکوب، تبعیض، محرومیت و حذف سازمان‌یافته از حقوق اساسی زندگی کرده‌اند.

این جنبش بازداشت زنان معترض و برخورد خشونت‌آمیز با شهروندان در هرات را نقض آشکار حقوق بشر خوانده و افزوده است که این اقدامات بخشی از سیاست سازمان‌یافته گروه حاکم برای خاموش ساختن صدای آزادی‌خواهی است.

جنبش آزادگان در تبعید هم‌چنین از سازمان ملل، شورای حقوق بشر، دولت‌های دموکراتیک و نهادهای مدافع حقوق بشر خواسته است تا از موضع‌گیری‌های نمادین فراتر رفته و برای حمایت از زنان افغانستان، آزادی بازداشت‌شدگان و پاسخ‌گو ساختن مسوولان سرکوب، اقدامات عملی و موثر انجام دهند.