نشستی به مناسبت هشتم مارچ «روز جهانی زنان»، با عنوان «مقاومت پس از ۱۶۶۶ روز؛ آپارتاید جنسیتی، افغانستان میان گذشته، حال و آینده» به ابتکار نهاد مشارکت افغانستانی‌ها در در شهر کیل آلمان برگزار شد.

اشتراک کننده‌ها در این نشست، وضعیت زنان افغانستان در بیش از چهار سال گذشته را بررسی و آن را یکی از سخت‌ترین دوره‌ها با محدودیت‌های گسترده در آموزش، کار و حضور اجتماعی آنان توصیف کردند.

فرنگیس سوگند از برگزارکننده‌های نشست می‌گوید که به منظور دفاع از زنان افغانستان، اعتراض خیابانی در شهر کل آلمان برگزار کردند که بیش از دو هزار نفر در آن شرکت کرده بودند.

این نشست در حالی برگزار شد که محدودیت‌های گسترده بر فعالیت زنان در افغانستان طی سال‌های اخیر، توجه جامعه جهانی و فعالان حقوق زنان را به خود جلب کرده است. هدف از برگزاری این برنامه، تجلیل از روز جهانی زن و جلب توجه به وضعیت زنان افغانستان خوانده شده است. 

شورای عالی مقاومت ملی به مناسبت «روز جهانی زن» اعلام کرد که بدون مشارکت فعال زنان، دستیابی به صلح، عدالت و توسعه‌ی پایدار در افغانستان ممکن نیست.

این شورا از جامعه‌ی جهانی خواست برای حمایت از حقوق اساسی زنان افغانستان، از جمله حق آموزش، کار و مشارکت اجتماعی، اقدام جدی کند.

در بیانیه‌ی این شورای آمده که زنان افغانستان در شرایطی از روز جهانی زن یاد می‌کنند که کشورشان در یکی از «دشوارترین و تاریک‌ترین» دوره‌های تاریخ خود قرار دارد. افغانستان تنها کشوری است که دختران از آموزش متوسطه به بالا منع شده‌اند و بیش از ۱۵ میلیون زن تحت تاثیر سیاست‌های حاکم قرار دارند.

عبدالله عبدالله رییس پیشین شورای عالی مصالحه‌ی ملی افغانستان، به مناسبت دوازدهمین سالگرد درگذشت محمد قسیم فهیم گفته است که افغانستان در ۱۸ حوت یکی از فرزندان شجاع و مدافع حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و منافع کشور را از دست داد.

او در پیامی با یادآوری نقش مارشال فهیم در دفاع از کشور افزود که مارشال از سال‌های جوانی در صف مبارزه برای دفاع از افغانستان و مردم قرار داشت و تا پایان عمر به منافع ملی کشور پایبند ماند.

عبدالله عبدالله در پایان پیام خود، سالگرد درگذشت این چهره سیاسی و جهادی را به خانواده، دوستان و هواداران او تسلیت گفته است.

محمد قسیم فهیم از فرماندهان برجسته‌ی جهادی و از چهره‌های مهم سیاسی افغانستان بود که پس از سال ۱۳۸۰ به عنوان معاون اول ریاست جمهوری افغانستان در دولت حامد کرزی ایفای وظیفه کرد. او در ۱۸ حوت سال ۱۳۹۲ در کابل درگذشت. 

مرکز آزادی بیان به مناسبت «روز جهانی زن» اعلام کرده است که شمار خبرنگاران زن در افغانستان به‌ گونه‌ی چشمگیری کاهش یافته است. بر اساس آمار این نهاد، از بیش از دو هزار خبرنگار زن پیش از سقوط کابل، اکنون تنها حدود ۱۹۰ نفر در سراسر کشور به فعالیت رسانه‌ای ادامه می‌دهند.

این مرکز می‌گوید این آمار نشان می‌دهد که نزدیک به ۸۶ درصد از زنان خبرنگار یا شغل خود را از دست داده‌اند و یا دیگر امکان فعالیت آزادانه در رسانه‌ها را ندارند.

به گفته مرکز آزادی بیان، در حدود ۲۰ ولایت افغانستان هیچ خبرنگار زن فعالی باقی نمانده و بسیاری از زنان خبرنگار ناچار شده‌اند به‌گونه ناشناس یا از راه دور با رسانه‌های مستقر در خارج از کشور همکاری کنند.

پس از تحول سیاسی و فروپاشی نظام جمهوری در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر فعالیت رسانه‌ها و به‌ویژه زنان خبرنگار اعمال شده است؛ وضعیتی که باعث کاهش چشمگیر حضور زنان در رسانه‌ها و مهاجرت بسیاری از آنان به خارج از کشور شده است.

شورای امنیت سازمان ملل متحد روز دوشنبه نشستی را برای بررسی وضعیت افغانستان برگزار می‌کند. در این نشست، جورجت گاگنون، سرپرست هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان، گزارش تازه‌ای از وضعیت این کشور به اعضای شورا ارایه خواهد کرد.

این نشست در حالی برگزار می‌شود که یوناما و نهاد زنان سازمان ملل متحد به‌تازگی در گزارشی مشترک اعلام کرده‌اند زنان افغانستان در مقایسه با مردان دسترسی بسیار کمتری به سازوکارهای رسمی عدالت دارند. بر اساس این گزارش، تنها ۱۴ درصد زنان گفته‌اند که به خدمات رسمی حل اختلاف دسترسی دارند، در حالی که این رقم برای مردان ۵۳ درصد است.

پس از تحول سیاسی و فروپاشی نظام جمهوری در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر زنان و دختران در افغانستان اعمال شده است.

مجتبی خامنه‌ای فرزند آیت ‌الله علی خامنه‌ای، از سوی مجلس خبرگان به ‌عنوان رهبر جدید جمهوری اسلامی ایران معرفی شد. این تصمیم پس از اعلام کشته ‌شدن علی خامنه‌ای اتخاذ گردید.

مجلس خبرگان در بیانیه‌ای اعلام کرد که اعضای این مجلس در یک نشست فوق‌العاده، سید مجتبی خامنه‌ای را با رأی اکثریت به‌ عنوان سومین رهبر در تاریخ جمهوری اسلامی برگزیده‌اند. به گفته‌ی این نهاد، روند انتخاب رهبر جدید به‌ گونه‌ی فوری انجام شد تا کشور با خلای رهبری روبه‌رو نشود.

مجتبی خامنه‌ای سال‌ها به‌ عنوان یکی از چهره‌های نزدیک به بیت رهبری شناخته می‌شد، اما حضور او در عرصه‌ی عمومی بسیار محدود بوده است. اکنون برای نخستین‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی، فرزند یک رهبر به ‌گونه‌ی موروثی جانشین پدرش شده است.

از سوی دیگر، دونالد ترمپ رییس‌جمهور ایالات متحده، در واکنش به این تحولات گفته است: «خواهیم دید چه اتفاقی خواهد افتاد».

ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان همزمان با هشتم مارچ، روز جهانی زن، با نشر اعلامیه‌ای از ادامه محدودیت‌های گسترده علیه زنان در افغانستان انتقاد کرده و از جامعه جهانی خواسته است که نقض سیستماتیک حقوق زنان در این کشور را در اولویت آجندای بین‌المللی قرار دهد.

در این اعلامیه آمده است که هشتم مارچ نماد مبارزه تاریخی زنان برای عدالت، برابری و کرامت انسانی است؛ اما زنان افغانستان در شرایطی از این روز یاد می‌کنند که یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخی خود را تجربه می‌کنند.

به گفته این ائتلاف، در حال حاضر حقوق اساسی زنان از جمله آموزش، کار، آزادی رفت‌وآمد و مشارکت اجتماعی و سیاسی به گونه سیستماتیک از سوی گروه حاکم در افغانستان محدود شده است.

ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری خواسته است اقدام‌های عملی برای پاسخگو ساختن عاملان نقض حقوق زنان در افغانستان روی دست بگیرند و حمایت سیاسی، حقوقی و انسانی از مبارزات مدنی و مسالمت‌آمیز زنان را افزایش دهند.

در ادامه این اعلامیه تاکید شده است که زنان افغانستان با وجود تهدید، سرکوب و حذف از عرصه‌های اجتماعی، همچنان برای دستیابی به حقوق اساسی و آینده‌ای عادلانه به مبارزه ادامه می‌دهند.

اعضای «جنبش زنان مقتدر افغانستان» همزمان با ۸ مارچ، روز جهانی زن، با برگزاری برنامه‌ای اعتراضی، وضعیت دشوار زنان در افغانستان را زیر ذره‌بین گذاشتند و محدودیت‌های شدید اعمال‌شده از سوی گروه حاکم در افغانستان را محکوم کردند.

اعضای جنبش تاکید کردند زنان در افغانستان از حقوق اساسی خود محروم شده و با محدودیت‌های اجتماعی، فشارهای روانی و تحقیر مواجه‌اند. آنان همچنین از جامعه جهانی خواستند که با اقدامات عملی از مبارزات مدنی زنان حمایت کند و سکوت در برابر نقض حقوق آنان پایان یابد.

به گفته شرکت‌کنندگان، با وجود محدودیت‌ها و خطرها، زنان افغانستان به مبارزه مدنی خود ادامه خواهند داد و اجازه نخواهند داد صدای آنان خاموش شود.

همزمان با ۸ مارچ، روز جهانی همبستگی زنان، اتحاد فعالان حقوق بشر با نشر اعلامیه‌ای از جامعه جهانی خواست منابع مالی اداره کابل را قطع کند و در برابر وضعیت زنان در افغانستان اقدام عملی انجام دهد.

در این اعلامیه آمده است که زنان در افغانستان با یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخی روبه‌رو هستند و سیاست‌های گروه حاکم در افغانستان به‌گونه سیستماتیک حضور زنان را از آموزش، کار و زندگی عمومی حذف کرده است. به گفته این نهاد، محرومیت میلیون‌ها دختر از مکتب و دانشگاه، ممنوعیت گسترده کار زنان و محدودیت در رفت‌وآمد، نشان‌دهنده تلاش آگاهانه برای حذف زنان از حیات اجتماعی است.

اتحاد فعالان حقوق بشر همچنین گفته است که زنان با تهدید، فشارهای روانی، تحقیر علنی و خشونت ساختاری مواجه‌اند و این وضعیت را می‌توان نوعی «نسل‌کشی فرهنگی علیه زنان» توصیف کرد.

در بخشی از اعلامیه به وضعیت زنان دارای معلولیت نیز اشاره شده و آمده است که این گروه از زنان اکنون با انزوای شدیدتر، فقر و نبود دسترسی به خدمات آموزشی و اجتماعی روبه‌رو هستند.

این نهاد تغییر وزارت امور زنان به «وزارت امر به معروف و نهی از منکر» را یکی از نشانه‌های سیاست‌های محدودکننده اداره کابل دانسته و گفته است این اقدام پیام روشنی درباره رویکرد گروه حاکم در افغانستان نسبت به زنان دارد.

اتحاد فعالان حقوق بشر در ادامه از آنچه «تناقض جامعه جهانی» خوانده، انتقاد کرده و گفته است در حالی که به برخی زنان افغانستان جوایز بین‌المللی داده می‌شود، منابع مالی همچنان به اداره کابل جریان دارد.

در ادامه این اعلامیه آمده است هر کشوری که منابع مالی خود را از اداره کابل قطع کند، «جایزه همبستگی با کرامت انسانی» را از سوی زنان افغانستان دریافت خواهد کرد.

در پایان تاکید شده است که وضعیت زنان در افغانستان باید به عنوان یک بحران فوری اخلاقی و انسانی در نظر گرفته شود و جامعه جهانی باید اقدامات عملی برای پایان دادن به ساختار سرکوبگر علیه زنان روی دست گیرد.

ظاهر اغبر، سفیر افغانستان در تاجیکستان، در سخنرانی خود به مناسبت روز جهانی زن در سفارت افغانستان در شهر دوشنبه، از وضعیت زنان در افغانستان به شدت انتقاد کرد و تحقیر زنان را نشانه جهل دانست.

او در این مراسم گفت: «کسانی‌که زن را ناقص‌العقل میپندارند، خود در تاریکی جهل و انزوای فکری به سر میبرند و حتا حرمت مادر، همسر، خواهر و دختر خویش را پاس نمیدارند.»

در این محفل، شماری از سخنرانان دیگر نیز از وضعیت زنان زیر اداره کابل انتقاد کردند و سرگذشت نوریه، دختر چهارده ساله‌ای که برای تامین نان خانواده ناچار شد با هویت پسرانه زندگی کند، را نمونه‌ای روشن از فشار بر زنان در افغانستان دانستند.